Το άρθρο Mariangela Bognolo: Art Critic and Historian εμφανίστηκε πρώτα στο Κατερίνα Λουκά - Ζωγράφος.

Η συζήτηση με την Κατερίνα Λούκα μου άφησε την αίσθηση ότι η ζωγραφική δεν είναι για εκείνη απλώς ένα επάγγελμα, αλλά μια διαρκής ανάγκη∙ ένας τρόπος να «αναπνέει». Μέσα από τα έργα της κατορθώνει να φέρνει τον θεατή πιο κοντά στον εαυτό του, να τον κάνει να σταθεί για λίγο και να κοιτάξει διαφορετικά την καθημερινότητα. Φεύγοντας από αυτή τη συνέντευξη, κρατώ τα λόγια της αλλά κυρίως τις εικόνες που σχημάτισα από τις περιγραφές της∙ εικόνες που είναι σίγουρο πως, όταν τις δω πάνω στον καμβά, θα μου θυμίσουν ότι η τέχνη μπορεί να αγγίζει την ψυχή με τον πιο αληθινό τρόπο.”

«Αυτό που καθιστά το έργο της Louka ιδιαίτερα σημαντικό στο σύγχρονο καλλιτεχνικό τοπίο είναι ακριβώς αυτή η ικανότητα σύνθεσης της σωματικότητας με την ενδοσκόπηση». «Το έργο της Λουκά Κατερίνας  φαντάζει σήμερα πιο αναγκαίο από ποτέ: γιατί υπενθυμίζει ότι, πέρα από τις αναγνωρίσιμες εικόνες, υπάρχει ένα πεδίο εμπειρίας που μπορεί να προσεγγιστεί μόνο μέσω της ευαισθησίας, της ύλης και του φωτός».

Το άρθρο Συνέντευξη CINEMUSIC – Νίκος Γκάτσιος εμφανίστηκε πρώτα στο Κατερίνα Λουκά - Ζωγράφος.

Το άρθρο Political Εφημερίδα – Δήμητρα Δάρδα εμφανίστηκε πρώτα στο Κατερίνα Λουκά - Ζωγράφος.

Οι καμβάδες της γεννιούνται συχνά μέσα από μια κατάσταση βαθιάς, σχεδόν διαλογιστικής συγκέντρωσης. Η Λούκα δεν προχωρά μέσω παρορμητικών χειρονομιών, αλλά μέσω μιας διαδικασίας πλήρους εμβύθισης: τοποθετεί τον εαυτό της μέσα στο έργο σαν να εισέρχεται σε έναν νοητικό χώρο. Πρόκειται για μια πρακτική που απαιτεί παρουσία, ακρόαση και προσοχή. Η ύλη δεν αποτελεί ποτέ απλώς ένα τεχνικό ζήτημα, αλλά ένα στοιχείο με τη δική του συναισθηματική πυκνότητα. Κάθε στρώση σηματοδοτεί μια μετάβαση, μια μεταμόρφωση, ένα στάδιο μιας διαδικασίας που σπάνια ακολουθεί γραμμική πορεία. Η ίδια η καλλιτέχνιδα περιγράφει την πρακτική της ως μια αναζήτηση ικανή να διασχίζει συναισθήματα, σκέψεις και εσωτερικές εικόνες χωρίς να εγκλωβίζεται ποτέ σε μία και μοναδική ερμηνεία. Έτσι, η ζωγραφική μετατρέπεται σε ένα πεδίο εντάσεων και δυνατοτήτων, έναν τόπο όπου η πολυπλοκότητα της ανθρώπινης εμπειρίας αποκτά μορφή όχι περιγραφική, αλλά ουσιαστική.

Ένα από τα κεντρικά στοιχεία της εικαστικής της γλώσσας είναι το φως. Στα έργα της Λούκα, το φως δεν λειτουργεί ως αντανάκλαση ούτε ως εξωτερική πηγή φωτισμού που λούζει την επιφάνεια. Αντίθετα, μοιάζει να αναδύεται από τον ίδιο τον πυρήνα της ύλης. Εμφανίζεται σταδιακά, σαν μια παρουσία που αποκαλύπτεται μόνο αφού έχει διαπεράσει τις πολλαπλές στρώσεις της ζωγραφικής επιφάνειας. Είναι ένα φως που μοιάζει να αναπνέει, να πάλλεται, να αλληλεπιδρά με τις πιο πυκνές, αδιαφανείς και μυστηριώδεις περιοχές του καμβά. Η σχέση αυτή ανάμεσα στη φωτεινότητα και την πυκνότητα δημιουργεί μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα: όχι μια γαλήνια ισορροπία, αλλά μια ζωτική ένταση που προσδίδει στα έργα μια σχεδόν πνευματική αίσθηση βάθους. Το φως γίνεται έτσι όχι απλώς ένα αισθητικό στοιχείο, αλλά μια βιωματική εμπειρία.

Όσοι παρατηρούν τους πίνακες της Κατερίνας Λούκα δεν περιορίζονται απλώς στο να τους κοιτάζουν· προσκαλούνται να εισέλθουν σε έναν χώρο που, παρότι στερείται παραστατικών αναφορών, επικοινωνεί με ιδιαίτερη δύναμη. Η αφαίρεσή της δεν λειτουργεί ως κώδικας προς αποκρυπτογράφηση, αλλά ως μια εμπειρία αντίληψης που ενεργοποιεί το συναίσθημα. Τα έργα δεν αφηγούνται ιστορίες· ανακαλούν εσωτερικές καταστάσεις: ευαλωτότητα, δύναμη, χαρά, αναστάτωση, την επιθυμία για αρμονία, την αναζήτηση νοήματος. Η απουσία μιας σαφώς καθορισμένης αφήγησης επιτρέπει στον θεατή να χαράξει τη δική του διαδρομή μέσα στον καμβά, να αναγνωρίσει τον εαυτό του σε ένα χρώμα, έναν ρυθμό ή μια ρωγμή.

Αυτό που καθιστά το έργο της Λούκα ιδιαίτερα σημαντικό στο σύγχρονο εικαστικό τοπίο είναι ακριβώς η ικανότητα του να συνενώνει τη σωματικότητα με την ενδοσκόπηση. Τα έργα της κινούνται σε έναν ενδιάμεσο χώρο, ανάμεσα στη σκέψη και την παρόρμηση, στη δομή και την εγκατάλειψη, στη σωματική παρουσία και τον διαλογισμό. Κάθε καμβάς αποτελεί το αποτέλεσμα μιας συνάντησης: ανάμεσα στην καλλιτέχνιδα και την ύλη, ανάμεσα στην ύλη και το φως, ανάμεσα στο έργο και τον θεατή. Και μέσα σε αυτή τη συνάντηση συμβαίνει κάτι βαθιά ανθρώπινο: η δυνατότητα να αντιληφθούμε, μέσα από μια αφηρημένη εικόνα, κάτι που ανήκει στην κοινή ανθρώπινη εμπειρία.

Τα λόγια της καλλιτέχνιδας —«Η αποστολή μου είναι να δημιουργώ μορφές ικανές να ανοίγουν δρόμους προς τον νου και το συναίσθημα»— συνοψίζουν εύγλωττα τον προσανατολισμό της αναζήτησής της. Δεν πρόκειται για μια τέχνη που επιδιώκει να εξηγήσει ή να πείσει, αλλά για μια τέχνη που ανοίγει έναν χώρο, μια δίοδο, έναν χρόνο για εσωτερική ακρόαση. Και γι’ αυτό ακριβώς το έργο της μοιάζει σήμερα πιο αναγκαίο από ποτέ: επειδή μας υπενθυμίζει ότι, πέρα από τις αναγνωρίσιμες εικόνες, υπάρχει ένα πεδίο εμπειρίας που μπορεί να γίνει κατανοητό μόνο μέσα από την ευαισθησία, την ύλη και το φως.

Διαβάστε ολόκληρο  το άρθρο παρακάτω:

https://www.artword.store/articoli/2871600_katerina-louka-la-geografia-interiore-della-materia?fbclid=IwRlRTSASNgehleHRuA2FlbQIxMABzcnRjBmFwcF9pZAo2NjI4NTY4Mzc5AAEe-Nh6djnEfPFl9HHpGm73pDjPMnJs1ytBqdgQgBI_m_s2H-ljBYjnPE8_9po_aem_PNoYDJ8561sqll0D9SSDQg

Το άρθρο Maria di Stasio: Art curator – Art Historian εμφανίστηκε πρώτα στο Κατερίνα Λουκά - Ζωγράφος.

Διαβάστε όλο το άρθρο παρακάτω:

https://www.huffingtonpost.gr/blogs/oi-idees-tou-svechin-kai-i-pagida-tou-achillea-ston-polemo-stin-oukrania/?fbclid=IwZnRzaASNfWVleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZAo2NjI4NTY4Mzc5AAEexvG7CqeaaZk7e-TPB048Wa-VTf62ISphpTyDc11UweMr1TnKRzgMgd7k288_aem_E8W3sYjsBtnCAuu4HhrjWA

Το άρθρο Δρ Κων/νος Λαμπρόπουλος: Ανώτερος Στρατηγός Αναλυτής, Senior Fellow in Strategic &Military Studies Geneva Centre for Security Policy εμφανίστηκε πρώτα στο Κατερίνα Λουκά - Ζωγράφος.

Writers Capital Foundation 

Watch all article :

https://www.panoramafestival.org/katerina-louka-the-alchemy-of-abstraction-and-the-light-of-the-infinite/?fbclid=IwdGRjcASNPdRleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZAo2NjI4NTY4Mzc5AAEe51uRWyRXZi59yaRnr4AsYKLUfVIq8fW6wIjk0zsIVeBQ_ZSbDQKsWjK_AIA_aem_CRLGOpPDHXgdwg6l2nnnUA

Το άρθρο Writers Capital Foundation εμφανίστηκε πρώτα στο Κατερίνα Λουκά - Ζωγράφος.

“Η Κατερίνα Λούκα είναι μια καλλιτέχνιδα διεθνούς αναγνώρισης, η οποία έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα, την Ιταλία, την Ισπανία, την Αυστρία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, σε γκαλερί, μουσεία και δημόσιους χώρους, αποσπώντας βραβεία και σημαντικές διακρίσεις για το εκφραστικό της ταλέντο.”

Για όλο το άρθρο πατήστε στο παρακάτω σύνδεσμο :

https://www.lopinionista.it/arte-informale-katerina-louka-204914.html?fbclid=IwdGRjcASNen5leHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZAo2NjI4NTY4Mzc5AAEeA_6wVOxTIX3I55OqQwesngjFepezzBTC3vaKJ57QVIs8gcBzGeYLqjqN-sM_aem_g0YPX_4nokxd9E3aR5NxEA

Το άρθρο Marta Lock: Ιταλίδα Κριτικός Τέχνης εμφανίστηκε πρώτα στο Κατερίνα Λουκά - Ζωγράφος.

Το άρθρο Δρ. Αντώνιος Αντωνίου Αστροφυσικός: Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου εμφανίστηκε πρώτα στο Κατερίνα Λουκά - Ζωγράφος.

Το αξιοσημείωτο είναι ότι αυτή η μετάβαση πραγματοποιείται με απόλυτη διακριτικότητα, φυσικότητα και αβίαστη αμεσότητα. Το κλειδί της αρμονίας στις συνθέσεις της βρίσκεται ακριβώς στη χρωματική επιλογή. Η οπτική εμπειρία που αποκομίζει κανείς από τα έργα της είναι ικανή να εμπνεύσει έναν ποιητή, να γεννήσει την ανάγκη της δημιουργίας, να οδηγήσει στη γέννηση ενός ποιήματος. Με αυτόν τον τρόπο, η καλλιτέχνις μας εισάγει διαρκώς σε νέες και διαφορετικές δημιουργικές διαδικασίες.

Αν εστιάσουμε στις σχεδόν ανεπαίσθητες αντιθέσεις που διατρέχουν μεγάλο μέρος των συνθέσεων της, θα διαπιστώσουμε ότι οι μεταξύ τους σχέσεις αναπτύσσονται όπως τα κύματα στον ωκεανό. Πρόκειται για τον ωκεανό των συναισθημάτων της δημιουργού, η οποία, μέσα από έναν βαθιά προσωπικό χρωματικό τελειομανισμό, εκφράζει όσα δύσκολα θα μπορούσαν να διατυπωθούν με λέξεις. Ο ήχος και η φωνή της μεταμορφώνονται σε χρώμα. Πρόκειται για μια υποδειγματική αρμονία χρωμάτων, την οποία χειρίζεται με εξαιρετική δεξιοτεχνία.Έτσι δημιουργεί μια ιδιότυπη «μουσική των σφαιρών» μέσα από το χρώμα, σε σημείο που η θέαση των έργων της να γεννά την αίσθηση ότι ακούμε τη μουσική ιδιοφυΐα του Ραχμάνινοφ.

Η εξαιρετική δημιουργική της ευαισθησία είναι ένα από τα χαρακτηριστικά που τη διαφοροποιούν από πολλούς σύγχρονους καλλιτέχνες. Αν και θα μπορούσε κανείς να πει ότι βρίσκεται ακόμη στα πρώτα στάδια της διαδρομής της στον απέραντο ωκεανό της σύγχρονης τέχνης, δεν φαίνεται να έχει ανάγκη από καθοδήγηση ή εξωτερικές υποδείξεις. Πλοηγείται διαισθητικά και με αξιοσημείωτη ευχέρεια, εμπνέοντας μας διαρκώς να γράφουμε για το έργο της.

Μεταφορικά μιλώντας, η Κατερίνα Λούκα ενσαρκώνει μια μορφή καλλιτεχνικής αυθεντίας στο πλαίσιο ενός νέου οράματος για τον κόσμο· ενός κόσμου βασισμένου στη γνώση, σε νέους κανόνες και σε μια βαθύτερη ανθρώπινη προοπτική. Η τέχνη και η ψευδαίσθηση, η αίσθηση και η αντίληψη συνυπάρχουν στο έργο της με τρόπο που καθιστά δυσδιάκριτα τα μεταξύ τους όρια. Τα μάτια μας δεν λειτουργούν παθητικά, αλλά ως ενεργά όργανα ενός νου που επιλέγει, ερμηνεύει, διερευνά και συγκρίνει.

Η ζωγραφική, ως πρωταρχικό μέσο έκφρασης, αποκτά στο έργο της τον χαρακτήρα μιας ιδιαίτερης μορφής σκέψης, η οποία κατακτά μια ξεχωριστή θέση στην ευρύτερη ιεραρχία της σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας. Με βλέμμα αθώο, ανεπιτήδευτο και ταυτόχρονα ανανεωτικό, η Κατερίνα Λούκα προτείνει μια φρέσκια εικαστική γλώσσα. Παρά τις διαφορετικές κατευθύνσεις και τις ποικίλες αναφορές του έργου της, η τέχνη της παραμένει ένας ανοιχτός χώρος διαλόγου, ανάμεσα στην ποίηση και τον λόγο, ανάμεσα στην προσωπική εμπειρία και τη συλλογική πνευματική κουλτούρα.

Αν και η τέχνη της είναι βαθιά προσωπική, ταυτόχρονα διαθέτει έντονη δημόσια διάσταση. Αποτελεί μια μοναδική σύνθεση πνευματικότητας και μεταφυσικής αναζήτησης, που συνομιλεί με τον σύγχρονο κόσμο.

Στο πλαίσιο της ακαδημαϊκής και καλλιτεχνικής παράδοσης στην οποία εντάσσεται το έργο της, και παρά τους κανόνες που ενδεχομένως διέπουν την καλλιτεχνική κοινότητα, η ίδια ακολουθεί μια πορεία που επιχειρεί συνειδητά να ζωγραφίσει το μέλλον μέσα από διακριτικούς συμβολισμούς, μεταφορές και λεπτές εικαστικές παρεμβάσεις. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, η ζωγραφική της ανυψώνεται σε μια ιδιαίτερη θέση πνευματικής και αισθητικής αναφοράς.

Τα χρώματα της επιδιώκουν να γίνουν αντιληπτά, να αγαπηθούν και να χαραχθούν στη μνήμη. Είναι αδύνατο να τα ξεχάσει κανείς, καθώς κινούνται διαρκώς ανάμεσα στον έρωτα και τον θάνατο, στο όνειρο και σε μια παράδοξη πραγματικότητα, εκεί όπου τα όρια σχεδόν εξαφανίζονται μέσα στην ομορφιά και τη φαντασμαγορία τους.

Το άρθρο Ana Novaković: Ιστορικός Τέχνης και Επιμελήτρια Εκθέσεων εμφανίστηκε πρώτα στο Κατερίνα Λουκά - Ζωγράφος.

Κάθε επιφάνεια αφηγείται μια ιστορία, μια διαδρομή, ένα συναισθηματικό πέρασμα, μια πνευματική ένταση από την οποία γεννιούνται η κίνηση και το χρώμα. Στη ζωγραφική διαδικασία της Κατερίνας Λούκα διακρίνεται μια έντονη και συνειδητή τελετουργία, όπου τα ακρυλικά χρώματα, τα ποικίλα υλικά και οι απτικές υφές μεταμορφώνονται σε εργαλεία βαθιάς διερεύνησης. Δεν πρόκειται απλώς για μια τεχνική πρακτική, αλλά για μια στοχαστική, σχεδόν λειτουργική πράξη, που αποσκοπεί στην αποδόμηση και την επανασύνθεση της ανθρώπινης εμπειρίας στα πιο αυθεντικά της θραύσματα.Ένα από τα κεντρικά στοιχεία της εικαστικής της ποιητικής είναι αναμφίβολα η αναζήτηση του φωτός· ενός φωτός που δεν λειτουργεί περιγραφικά ή διακοσμητικά, αλλά θέτει ερωτήματα, αντιπαρατίθεται με τη σκιά και γεννά μορφικές και πνευματικές εντάσεις, προσδίδοντας στα έργα της μια σχεδόν ιερατική διάσταση.

Η φωτεινότητα, ποτέ ουδέτερη ή ομοιογενής, λειτουργεί ως φορέας αποκάλυψης, ενσαρκώνοντας μια αλήθεια που αναδύεται μέσα από τις πολυπλοκότητες της ύλης. Στα έργα αυτά αναπτύσσεται ένας αδιάκοπος διάλογος ανάμεσα στα αντίθετα: το υψηλό και το βαθύ, το ορατό και το άρρητο, το απτό και το διαισθητικό. Το έργο τέχνης μετατρέπεται σε κατώφλι, σε γέφυρα που συνδέει τη λογική με την αμφισημία που γεννά η σύνθετη αλληλεπίδραση των στοιχείων που συγκροτούν τη ζωγραφική του υπόσταση.Αυτή ακριβώς η διαλεκτική προσδίδει δύναμη και ιδιαιτερότητα στο ύφος της καλλιτέχνιδας· ένα ύφος που υπερβαίνει την αφήγηση για να υποβάλει, που δεν εξηγεί αλλά αφυπνίζει μια ευαίσθητη και βαθιά προσωπική ανταπόκριση στον θεατή. Το εικαστικό της λεξιλόγιο θεμελιώνεται στην αντίθεση — στο παιχνίδι φωτός, ύλης και χρώματος — χωρίς να απαιτεί αποκωδικοποίηση, καθώς διεισδύει άμεσα στην αντίληψη και το συναίσθημα.Μπροστά στους καμβάδες της Λούκα, ο θεατής δεν παραμένει ποτέ απλός παρατηρητής. Καλείται να συμμετάσχει, να περιπλανηθεί και τελικά να επανανακαλύψει τον εαυτό του μέσα στον συναισθηματικό και εννοιολογικό χώρο που το έργο αποκαλύπτει. Η τέχνη της Κατερίνας Λούκα κατοικεί σε μια οριακή περιοχή, μετέωρη ανάμεσα στη ζωγραφική και την ποίηση, τη διαισθητική χειρονομία και τον στοχασμό, τη σωματικότητα της ύλης και την αφαίρεση της σκέψη .Μέσα σε αυτόν τον ενδιάμεσο χώρο — σε αυτό το γόνιμο κατώφλι ανάμεσα στο αναπαραστάσιμο και το άρρητο — αναδύεται η φωνή της καλλιτέχνιδας: αυθεντική, ώριμη και βαθιά συντονισμένη με τις υπαρξιακές αναζητήσεις.’ και τις ευαισθησίες της εποχής μας.

Watch all article :

https://www.iloveitalynewsarteecultura.it/l/katerina-louka-l-astrazione-come-percorso-interiore-tra-materia-e-trascendenza/?fbclid=IwZnRzaASNdMlleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZAo2NjI4NTY4Mzc5AAEe3MbGPkBwtIpT-UUS5XZ_QTeDXvQazgioPBEe5Jxljv6oPLTUawpgpGyOZ5M_aem_m4O7AE7XjxrC132cZijMRQ

Το άρθρο Francesca Callipari: Κριτικός Τέχνης & Επιμελήτρια Εκθέσεων εμφανίστηκε πρώτα στο Κατερίνα Λουκά - Ζωγράφος.